“Atatürk Fenerbahçe’lidir” diyen Galatasaray’ın Kurucu Ãœyesi

Atatürk’ün Fenerbahçeli olduÄŸuna dair sayısız kaynak bulunmaktadır. Fenerbahçeli tarihçi, araÅŸtırmacı, gazeteci, dönemi yaÅŸamış yazarları sübjektif olmakla itham edenlere en güzel cevap Galatasaray’ın 12 numaralı kurucu üyesi RuÅŸen EÅŸref Ãœnaydın’dan gelmiÅŸtir. Nasıl mı? Anlatalım.

1951 yılında Fenerbahçe Atletizm takımı, ilk Türk kulübü olarak Atina’ya müsabakalar yapmaÄŸa gitmiÅŸti. 19 kiÅŸilik kafileyle Yunanistan’a gidildi. Burada çok baÅŸarılı olundu. Fenerbahçeli atletler 7 birincilik kazandılar. RuÅŸen EÅŸref Ãœnaydın o sıralar Atina Büyükelçimizdi.

1928 yılında, Fenerbahçe 6alatasaray’la, kazananın Atatürk’ün bir büstünü müzesine götüreceÄŸi özel bir maç yapacaktı. (Gazi Büstü Kupası) Bu maç Taksim Stadında 10 AÄŸustos 1928′de oynandı. Atatürk o sırada Ä°stanbul’da idi. Gündüz Büyükdere’de bir milletvekili arkadaşının yazlığına konuk olan Atatürk akÅŸam üstü Dolmabahçe Sarayına geri dönmüştü. Henüz akÅŸam sofrasına geçilmemiÅŸti. O akÅŸam Atatürk’ün sofrasının konuklarından beÅŸi Gazi ile sohbet etmekteydiler. Söz o günkü maçtan açılır. Atatürk AkÅŸam Gazetesi sahibi , Sivas Milletvekili ve aynı zamanda Galatasaray Kulübü baÅŸkanı Necmettin Sadak’a döner ve sorar: “Bu günkü maç ne oldu?” Sadak’tan önce yine bir 6alatasaray’lı olan milli eÄŸitim bakanı Mustafa Necati tam yanıt verecekken Gazi “sen dur”der. “Sana sormadım.” Bunun üzerine Necmeddin Sadak “3-3 berabere bitti paÅŸam” der. Bu sonucu öğrenen Mustafa Kemal, Sabri Toprak ve Vasıf Çınar Beylerden oluÅŸan iki Fenerbahçe’li konuÄŸuna doÄŸru yaklaşıp “Ya öyle mi? Zaten burada da 3-3 berabereyiz” demiÅŸtir. Çünkü büyükelçilerden RuÅŸen EÅŸref Ãœnaydın da 6alatasaray’lıdır. Hemen arkasından merakla kendisine bakan karşısındaki 6alatasaraylılara ”Anlamadınız mı?” der gibi bir ses tonu ve yüz ifadesiyle “BEN DE FENERBAHÇELÄ°YÄ°M” demiÅŸtir.

25 Nisan 1951′de Atina büyükelçimiz ve aynı zamanda mektepli ( liseden Galatasaray’lı) ve en önemlisi Galatasaray spor Kulübünün 12 nolu kurucu üyesi RuÅŸen EÅŸref Ãœnaydın atletlerimizin büyük baÅŸarısı onuruna kafilemize bir kokteyl verdi ve burada Fenerbahçelilere bir konuÅŸma yaptı :

“Atina’da bayrağımızın zafer kudretinin tam ve ÅŸerefli bir simgesi oldunuz. Biliniz ki, büyük Atamızın da ruhu ÅŸad olmuÅŸtur. dedikten sonra, atletlere Ulu Önderin beÅŸ arkadaşı ile söyleÅŸirken “Ben de Fenerbahçeliyim” dediÄŸi anıyı yani 10 AÄŸustos 1928 Cuma akÅŸamını kendisi dahil orada bulunanların isimlerini de tek tek vererek anlatmıştır. Bu tarihsel gerçeÄŸi kulübünün ilk üyelerinden ve ömrü boyunca camiasına gönülden baÄŸlı kalmış bir 6alatasaraylı tarafından anlatılması olayı daha da anlamlı kılmıştır.

Akıllarınca Atatürk’ün 6alatasaray’lı olduÄŸunu ispatlamak için iÅŸlerine geldiÄŸi zaman Rahmetli RuÅŸen EÅŸref Ãœnaydın’ı bile kullanan 6alatasaray camiası, iÅŸine gelmediÄŸi zaman RuÅŸen EÅŸref’i unutuveriyor.

Ä°KÄ° ZÄ°YARET ARASINDAKÄ° FARK

3 Mayıs 1918 yılında Atatürk’ün Fenerbahçe Spor Kulübünü ziyaretini tartışmaya açanlar, yalanlara sarılmadan önce, hala övünç duydukları camialarının kaynağı olan mektebe 1918 yılında yapılan ziyaretlere bakmalıdır.

Okul Müdürlerinin, Fransız Sefaretinden çıkmadığı yıllarda, HaydarpaÅŸa’daki Tıbbiye öğrencileri ile Kadıköylü balıkçılarla, önce ülkesine sonra kulübüne gönül vermiÅŸ semtin çocukları ile Anadolu’ya silah kaçıran Fenerbahçelilere 80 sene sonra çamur atılamaz. Çünkü Fenerbahçe tarihi, bu ülkenin kuruluÅŸ tarihi ile harmanlanmıştır. Fenerbahçe’yi, kimse o yaÅŸanılan günlerden, o harmandan cımbızla çekip alamaz. O günlere dair yazılan kitaplar kütüphanelerdeki yerlerinde duruyor ve o günlerde çekilen acıları, yaÅŸanan zaferleri çığlık çığlığa anlatıyorlar.